X
تبلیغات
رایتل
دل گفته های ناناز
  
 
 
آرشیو
 
پنج‌شنبه 17 شهریور‌ماه سال 1384
شعر من

شعر من

سوته دلی است

که در آن شاخه افسرده غمگین خاطر

چشم در راه بهاری دارد

تا دگر بار بروید بن و برگش

و به بر نشیند و عطر آگین کند این سینه غم بار

مرا

شعر من حرف من است

حرف من خستگی سینه پر درد من است

شعر من

حرف دلی است

که در آن چشمه جوشان محبت جاری است

پس دریغا که در این دور جفا کار فلک

به جز ازجور و ریاکاری ها

به جز از خدعه و نیرنگ و دروغ

نشدند عاید من چیز دگر

و دوچندان افسوس

بر دل زار خودم

که در این قتلگه انسان ها

همچنان منتظر است

تا که فریاد رس غم هایش

بار دیگر رسد از راه آرد

شاخه ای از گل سرخ

نفسی گرم تر از تابش خورشید و

صدایی که(( بیا با من باش))


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 105706


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها